U kent het moment. Het voorstel is besproken, de klant leunt achterover en zegt: “Het is wel een fors bedrag. Een andere partij doet het voor de helft.”<\/p>\n
De meeste verkopers schieten dan in de verdediging. Ze leggen uit waarom hun kwaliteit hoger is, en ze sommen op wat er allemaal bij zit. En op dat moment glijdt het gesprek weg. Niet omdat de argumenten slecht zijn, maar omdat iemand die zijn eigen waarde moet verdedigen, klinkt alsof hij er zelf aan twijfelt.<\/p>\n
“Te duur” is zelden een rekensom. Uw klant vraagt in werkelijkheid iets anders: ga ik hier spijt van krijgen? En vlak daarachter: wat zeg ik tegen mijn collega’s als dit misgaat en het goedkopere alternatief er ook lag?<\/p>\n
Wie op die vragen antwoordt met een pleidooi over kwaliteit, geeft antwoord op een vraag die niet gesteld is. Want de klant zoekt geen betere argumenten. De klant zoekt zekerheid dat deze beslissing verdedigbaar is.<\/p>\n
Het eerlijke antwoord op een prijsopmerking is de opbouw laten zien. Welke keuzes zitten er in dit bedrag, wat kan eruit, en wat kost dat aan resultaat? “We kunnen de nazorg eruit halen, dan scheelt dat twintig procent. Dan staat uw team er na de livegang wel alleen voor, en juist daar zagen we het bij uw vorige leverancier misgaan.”<\/p>\n
Zo wordt de prijs bespreekbaar in plaats van verdedigbaar. De klant kan nu zelf wegen, want hij ziet wat elke euro draagt. En een klant die zelf gewogen heeft, hoeft de beslissing later aan niemand uit te leggen met alleen uw woord als onderbouwing.<\/p>\n
Soms is het eerlijke antwoord dat de goedkopere partij voor deze klant de betere keuze is. Zeg dat dan ook, want niets bouwt meer vertrouwen op dan een leverancier die een order laat lopen omdat het niet past. Let wel op de toon. “Dan kunnen we elkaars tijd besparen” is een dreigement in een net jasje, en de klant voelt dat. “Voor wat u zoekt is die partij een prima keuze, en voor dit deel van de opgave zou ik ons w\u00e9l naast ze leggen” is hetzelfde standpunt zonder de druk.<\/p>\n